Porozumienie Jastrzębskie potwierdzało ono najważniejsze ustalenia Porozumienia Gdańskiego, w tym prawo pracowników do tworzenia niezależnych i samorządnych związków zawodowych oraz prawo do strajku, a jednocześnie odpowiadało na postulaty górników.
Jednym z najważniejszych ustaleń było zniesienie czterobrygadowego systemu pracy w górnictwie oraz wprowadzenie od 1 stycznia 1981 roku wolnych sobót i niedziel. Ustalono również podnoszenie wynagrodzeń w związku ze wzrostem kosztów utrzymania, poprawę sytuacji socjalnej pracowników oraz warunków pracy, szczególnie w górnictwie. Władze zobowiązały się także do podjęcia działań w sprawie obniżenia wieku emerytalnego górników oraz uznania pylicy płuc za chorobę zawodową. Porozumienie obejmowało również postulaty dotyczące zaopatrzenia ludności i przestrzegania praw pracowniczych.
Porozumienie Jastrzębskie, obok porozumień zawartych w Szczecinie i Gdańsku, było ważnym etapem narodzin i rozwoju NSZZ „Solidarność”. Umacniało ruch niezależnych związków zawodowych i stało się jednym z fundamentów przemian społecznych i politycznych, które doprowadziły do przemian społeczno-politycznych w Polsce.
