10 kwietnia 2010 roku na zawsze zapisał się w historii Polski jako dzień narodowej tragedii. W katastrofie samolotu Tu-154M pod Smoleńskiem zginęło 96 osób – wśród nich Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Lech Kaczyński wraz z Małżonką Marią Kaczyńską, najwyżsi przedstawiciele władz państwowych, dowódcy Wojska Polskiego oraz ostatni Prezydent RP na uchodźstwie Ryszard Kaczorowski. Polska delegacja zmierzała wówczas do Katynia, by oddać hołd ofiarom Zbrodnia Katyńska w 70. rocznicę tej zbrodni.
Ofiary katastrofy na stołecznym Cmentarzu Wojskowym na Powązkach pożegnali przedstawiciele państwa, samorządu, wojska i duchowieństwa. Kwiaty i znicz pamięci złożył Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, minister Lech Parell. Podczas apelu zostały odczytane nazwiska 96 ofiar katastrofy
Wśród ofiar katastrofy smoleńskiej był również Janusz Krupski, Kierownik Urzędu w latach 2006–2010. Jak co roku, przy poświęconej mu tablicy pamiątkowej, odbyła się uroczystość, w której udział wzięli najbliżsi – żona Joanna Krupska i syn Tomasz Krupski. Podczas uroczystości głos zabrał obecny Szef Urzędu, który podziękował za pielęgnowanie pamięci o swoim poprzedniku i przypomniał o jego wyjątkowych zasługach:
- Wiem, że pamiętacie Janusza Krupskiego bardzo dobrze. Pamiętacie go jako człowieka zrównoważonego, gotowego do współpracy, otwartego na innych, ale jednocześnie był to człowiek niezwykle kompetentny i pasujący do tego Urzędu jak mało kto. Ktoś, kto zaczynał swoją służbę dla państwa wtedy, kiedy za to nie płacono, a raczej represjonowano. Janusz Krupski w tych ciężkich latach dla Polski pracował i dla niej cierpiał. Myślę z wielką wdzięcznością o tym, czego dokonał w latach swojej młodości, w czasie działalności opozycyjnej i w wolnej Polsce, jako wiceprezes Instytutu Pamięci Narodowej i osoba zajmująca różne stanowiska państwowe, również Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. Cześć Jego pamięci!
Wzruszającym momentem uroczystości było wystąpienie Joanny Krupskiej, która podzieliła się osobistym wspomnieniem o mężu. Podziękowała pracownikom Urzędu za pamięć oraz możliwość wspólnego przeżywania tej bolesnej rocznicy, deklarując jednocześnie dalsze zaangażowanie w kultywowanie pamięci o jego życiu i działalności publicznej.
- Bardzo dziękuję za tak wytrwałą pamięć i ten nasz wspólny coroczny rytuał, który Janusza uobecnia. Dla nas jest to ktoś bardzo kochany i bliski, ale jestem świadoma, że Urząd także był dla niego rodziną oraz że autentycznie kochał Polskę, jej historię i wszystkich tych, którzy dla niej walczyli. Dziękuję za to uobecnianie jego postaci – mówiła Joanna Krupska.
- Rocznica katastrofy smoleńskiej jest dla nas bardzo trudnym wspomnieniem, jednak tych spotkań przed Urzędem nie kojarzymy z żadnym obowiązkiem. W domu tatę widzieliśmy czasem bardziej zmęczonego, ale pamiętam jego twarz w gabinecie, kiedy odwiedziłem go jako student. Promieniał, był cały radosny, było widać, że dobrze się z Państwem czuł. Wielokrotnie z ust współpracowników, którzy go pamiętali, słyszeliśmy budujące słowa na jego temat i te spotkania są dla nas także okazją do odkrywania jeszcze innego taty – wspominał z kolei Tomasz Krupski.
Na zakończenie uroczystości rodzina oraz przedstawiciele kierownictwa Urzędu złożyli kwiaty przed pamiątkową tablicą znajdującą się przed siedzibą Urzędu.
