17 grudnia 2018 roku odbyło się posiedzenie Rady do Spraw Działaczy Opozycji Antykomunistycznej oraz Osób Represjonowanych z Powodów Politycznych przy Szefie Urzędu. Przed rozpoczęciem obrad Jan Józef Kasprzyk wręczył akty powołania dwóm nowym członkom Rady – Panu Henrykowi Marczakowi oraz Panu Jerzemu Stopie.

 

Następnie Rada w nowym, liczniejszym składzie odniosła się do apelu Weteranów do władz Warszawy o nieprzywracanie w stołecznej przestrzeni miejskiej nazw odwołujących się do czasów komunizmu w Polsce:

 

Rada wyraża pełne poparcie dla Apelu środowisk kombatanckich i niepodległościowych do władz Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 13 grudnia 2018 r. o nieprzywracanie nazw ulic i obiektów, które w jakikolwiek sposób upamiętniają osoby, organizacje, miejsca i wydarzenia, propagujące zbrodniczy system totalitarny jakim był komunizm - głosi uchwała Rady z dnia 17 grudnia 2018 r.

 

Jesteśmy zaszczyceni, dołączając swój głos do stanowiska Weteranów walk o Niepodległą Polskę – dodali dawni działacze na rzecz przemian demokratycznych w PRL.

 

---

Henryk Marczak działał w „Solidarności” od IX 1980 roku, jako sekretarz Komitetu Założycielskiego, a następnie przewodniczący KZ w Zakładach Budowy i Naprawy Maszyn Drogowych „Madro”; od VIII 1981 sekretarz Komisji Lokalnej w Pabianicach Regionu Ziemia Łódzka. Po 13 XII 1981 był uczestnikiem akcji zabezpieczania dokumentacji „S”, zamalowywania obwieszczeń i plakatów WRON, autorem dokumentacji fotograficznej pojazdów pancernych na rogatkach Pabianic; 1982-1983 był szefem grupy Pro Patria zajmującej się wydawaniem pism podziemnych, m.in. jednodniówek: „Metody” i „Trybuna”, broszur, plakatów i in.; organizował też sieć kolportażu. W 1983 aresztowany, 16 II 1984 skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Łodzi na 8 mies. więzienia w zawieszeniu na 2 lata i grzywnę; zwolniony z pracy. W 1985 wykonał i zawiesił wizerunek Józefa Piłsudskiego na ścianie kościoła św. Mateusza w Pabianicach. 1987-1989 członek Międzyzakładowego Komitetu Solidarności w Pabianicach, współpracownik podziemnego pisma „Legionista”, autor.

 

Jerzy Stopa był działaczem NSZZ „Solidarność”, członkiem Komisji Zakładowej „Solidarność” w PKP Lokomotywownia w Skarżysku - Kamiennej. Po wprowadzeniu stanu wojennego prowadził działalność w ramach nielegalnego związku „Solidarność”. Zajmował się kolportażem nielegalnych wydawnictw m.in. „Kłos”, „Mazowsze”, „Stoczniowiec”, wykonywał i rozprowadzał odznaki i znaczki sygnowane przez „Solidarność”, uczestniczył w akcjach malowania nielegalnych napisów na terenie miasta Skarżysko-Kamienna. W swoim mieszkaniu przechowywał taśmy magnetofonowe, zawierające nagrania nielegalnych rozgłośni radiowych, petycję internowanych z terenu województwa siedleckiego, skierowaną do prezydenta USA R. Regana. Utrzymywał kontakty z działaczami opozycji z województwa podlaskiego i siedleckiego. Uczestniczył w spotkaniach z b. działaczami związku „Solidarność”, organizowanych podczas mszy za Ojczyznę w kościele św. Józefa w Skarżysku - Kamiennej. Jako osoba podejrzana o kolportaż wydawnictw bezdebitowych, został w okresie od 1983 do 1986 r. objęty kontrolą operacyjną przez Wydział V Rejonowego Urzędu Spraw Wewnętrznych w Skarżysku-Kamiennej. Od dnia 30 sierpnia do dnia 16 października 1982 r. Jerzy Stopa był internowany i osadzony w Ośrodku Odosobnienia w Kielcach-Piaskach, z którego został zwolniony z uwagi na zły stan zdrowia.